dinsdag 23 januari 2018

‘Het labyrint der geesten’ – Carlos Ruiz Zafón

 
Genre: roman
Uitgever: Signatuur
ISBN: 9789056725815
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 845
Uitgave: november 2017


Met zijn prachtige roman “De schaduw van de wind” bracht Carlos Ruiz Zafón in 2008 met ongeëvenaard, fabelachtig en betoverend taalgebruik een wondere in Barcelona gesitueerde wereld tot leven waarin een grote schare lezers zich met overgave onderdompelde.

In 2009 volgde het al even fraaie “Het spel van de engel” waarna het geruime tijd stil bleef. Toen in 2012 “De gevangene van de hemel” verscheen, waren de liefhebbers lichtelijk teleurgesteld. Niet over de kwaliteit van het verhaal, integendeel. Die was wederom buitenaards. Maar vanwege het “geringe” aantal pagina’s van 318 waardoor het boek veel te snel uit was en verbleekte bij zijn twee voorgangers met respectievelijk 543 en 552 bladzijden puur leesgenot.
Was “De gevangene van de hemel” voor de Zafónfans gewoonweg ten minste 200 bladzijden te kort, het wachten op de voltooiing van het vierluik “Het Kerkhof der Vergeten Boeken” was een ware beproeving. Die hebben de fans met verve doorstaan, en de meester heeft hen niet teleurgesteld. Het sluitstuk in 2017 met als titel “Het labyrint der geesten” is alweer een monumentaal werk.

Boekhandelaar Daniel Sempere, zoon van Juan en diens zeer jong gestorven echtgenote Isabella, heeft met zijn grote liefde Bea inmiddels een zoon genaamd Julian. Deze is vernoemd naar een belangrijk personage in de boeken.
De boekhandel aan de Calle Santa Ana speelt een belangrijke rol in het verhaal. Daniels vriend Fermin Romero de Torres arriveert op nogal bijzondere wijze in Barcelona en overleeft ternauwernood een gruwelijke moordpoging door de nietsontziende politiecommandant Fumero.
Op 18 maart 1938 redt Fermin tijdens de Spaanse burgeroorlog een achtjarig meisje van een wisse dood bij een bombardement doch raakt haar vervolgens kwijt. Ruim twintig jaar later gaat het verhaal verder. Minister Mauricio Valls (eerder bekend als de wrede gevangenisdirecteur van de Montjuïc) verdwijnt spoorloos. Geheim agenten Alicia Gris en Vargas krijgen de opdracht Valls op te sporen. Beiden stuiten op talrijke bijzondere situaties.
Fraai beschreven wordt het afscheid in Alicia’s bijzijn van de ontslagen directeur van de Nationale Bibliotheek Pumares:

“En zo schreed don Bermeo Pumares zonder nog een woord te zeggen voor de laatste keer door de galerij van de onderzoekers en daarna door de grote leeszaal van de Nationale Bibliotheek en verder door de toegangspoort, zonder één keer om te kijken, tot hij op de Paseo de Recoletos stond en koers zette naar de vergetelheid, een van de vele druppels in de vloed van gestrande levens in het grijs van het Spanje in die tijden.”

‘De tatoeëerder van Auschwitz’ – Heather Morris

 
Genre: non-fictie
Uitgever: HarperCollins Holland
ISBN: 9789402700510
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 311
Uitgave: 23 januari 2018

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins Holland voor dit recensie-exemplaar.

Dit boek is vanaf vandaag overal verkrijgbaar!

Samenvatting van het verhaal
April 1942 – In Slowakije stapt de zesentwintigjarige Lale Sokolov samen in een veewagon met nog vele jongemannen. Hij ziet er tot in de puntjes verzorgd uit zoals hij gewoon is. Hij heeft geen idee wat de eindbestemming is en algauw merkt hij dat dit geen leuke uitstap gaat worden. Het heeft geen nut zich van alles af te vragen en hij zal doen wat ze hem opdragen.

Hij komt aan in het grootste concentratiekamp, namelijk Auschwitz-Birkenau. De eerste en enige les die hij krijgt bij aankomst is: werk hard en doe wat je wordt opgedragen. Daarna wordt hij geregistreerd en krijgt hij het nummer 32407 op zijn arm getatoeëerd. Vanaf dan zal hij door het leven moeten gaan met dit nummer. Hij zweert een dure eed “Ik zal dit overleven, ik vertrek hier als een vrij man”! Hij is heel nieuwsgierig en wil van alles weten. Mensen waarschuwen hem, hij moet zich te allen tijde gedeisd houden voor de SS.

Kort na zijn aankomst krijgt hij tyfus en komt pas na zeven dagen weer bij. Zo leert hij de Fransman Pepan kennen die de tatoeëerder is van dit kamp. Pepan weet hem te vertellen dat er nog meer mensen naar het kamp komen en biedt Lale een job aan als tatoeëerder. Hij staat hier huiverig tegenover maar om te overleven stemt hij toe. Doordat hij zes verschillende talen kan spreken vinden ze hem ook daarvoor uitermate geschikt.

Op 3 juni 1942 komen er veel vrouwen aan die in Birkenau zullen verblijven. Daar moet hij een meisje tatoeëren met het nummer 34902. Het is niet van zijn gewoonte om op te kijken naar eender wie terwijl hij werkt maar nu doet hij het toch en is op slag verliefd op deze Gita. Pepan verdwijnt plots van het toneel en hij is nu officieel “Tatowierer” van dit concentratiekamp. Dit betekent dat hij meer privileges krijgt dan de andere gevangenen en algauw ziet hij kansen om iedereen te helpen die hij maar kan helpen en voornamelijk Gita! Lale is heel optimistisch maar dat blijft niet zonder gevolgen. Hij belooft Gita een toekomst, ze moeten vooruitkijken en hopen dat ze op een dag deze verschrikkelijke plaats kunnen verlaten.


Conclusie

Lale’s motto was: “Als je ’s ochtends wakker wordt, is het een goede dag”

maandag 22 januari 2018

‘Verbroken’ – Karin Slaughter


Genre: literaire thriller
Uitgever: HarperCollins
ISBN: 9789402700329
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 416
Uitgave: oktober 2017

Met dank aan uitgeverij HarperCollins voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Na lange tijd keert arts en lijkschouwer Sara Linton voor een vakantie terug naar haar vroegere woonplaats Grant County, waar ze geconfronteerd wordt met de verdrinkingsdood van een jonge studente. De enige verdachte in de zaak pleegt zelfmoord; in zijn cel staat met bloed IK NIET op de muur geschreven.

Sara roept hulp in van speciaal agent Will Trent. Hij treft een politieteam aan dat vastbesloten is de dood van de gevangene in de doofpot te stoppen. Ook de ondoorgrondelijke officier Lena Adams lijkt dingen voor hem te verzwijgen. Hij begint zich af te vragen of zij iets te maken heeft met de dood van Sara's echtgenoot, de populaire politiechef Tolliver...

Verbroken is een overrompelend spannende thriller waarin Karin Slaughter opnieuw blijk geeft van een haarfijn inzicht in de donkere diepten van de mens.

Het laatste deel over Will Trent van de vier boeken over hem die ik zou recenseren. Dit deel las een stuk vlotter dan de andere drie. Hoewel het een serie is, zijn de boeken ook goed afzonderlijk te lezen. Wat ik wel een nadeel vind is dat Slaughter hierdoor af en toe nogal in herhaling valt omdat sommige dingen toch belangrijk zijn om te weten. Hoewel dit pas het tweede deel in de Will Trent serie is waarin Sara voorkomt, betrapte ik mijzelf op het gevoel ‘nu weten we het wel’ wat betreft haar overleden man. Het is allemaal kommer en kwel en natuurlijk is het vreselijk dat zij Jeffrey een aantal jaren geleden is verloren, maar het wentelen in zelfmedelijden wekt toch enigszins irritatie op.

In dit deel keert Sara terug naar het dorp waar zij is opgegroeid en waar zij haar leven deelde met Jeffrey. Hoewel zij hier liever niet terugkeert, wil zij haar ouders plezieren door Thanksgiving met hen te vieren.
Ze heeft nauwelijks een voet in Grant County gezet of er wordt een studente vermoord en de verdachte pleegt zelfmoord. Het plaatselijke politiekorps is niet meer wat het geweest is. Waarnemend politiechef Frank maakt er een potje van en officier Lena, aan wie Sara een grote hekel heeft, maakt het niet bepaald beter. Het is een klein dorp, ons kent ons. Wie is er te vertrouwen en wie probeert een ander te beschermen?
Sara schakelt Will in om haar te helpen in deze zaak. Faith draagt van een afstand haar steentje bij, zij staat namelijk op punt van bevallen en kan Will niet vergezellen naar Grand County.

Zoals eerder gezegd leest dit deel vrij vlot. Wel vind ik het einde ietwat tegenvallen. De dader(s) en het motief zijn niet heel verrassend of spannend te noemen. Het motief voelt zelfs wat afgeraffeld. Het klopt wel maar ik miste aanwijzingen in het verhaal die aan het einde mooi in de puzzel pasten. Waar Slaughter in eerdere delen meer de diepte in ging en lijntjes mooi bij elkaar bracht, voelt dit deel redelijk vlak. Er wordt een verhaal verteld en het is een prima boek, maar ook niet meer dan dat. Daarom 3 sterren voor ‘Verbroken’.

Annelien Kruithof – recensent De Perfecte Buren

Lees HIER recensie 'Triptiek'
Lees HIER recensie 'Versplinterd'
Lees HIER recensie 'Genesis'



vrijdag 19 januari 2018

In gesprek met ... Angelique Haak




In de Délifrance aan de meubelboulevard in the middle of nowhere treffen we elkaar. Angelique, dertiger, goed verzorgde, knappe verschijning praat over haar debuut, “Een nieuw begin”. Een licht Rotterdamse tongval verraadt haar afkomst.

“Ik ben zelf een echte lezer. Ik lees iedere dag; soms maar kwartiertje, half uur, maar wel elke dag. Heerlijk is dat; even tijd voor mijzelf. Ik ben dol op spannende boeken. En nu schrijf ik ze zelf. Ik wil niet zozeer een boodschap uitdragen of een mening verkondigen; dat laat ik lekker aan anderen over. Ik wil gewoon een spannend boek schrijven. Gezien de reacties en recensies is dat ook gelukt en daar ben ik erg blij mee. Het is toch spannend zo’n eerste boek. Er is het afgelopen jaar wel een wereld voor mij opengegaan. Dat er zoveel mensen met lezen bezig zijn en daarover met elkaar in gesprek gaan! Ik zei altijd van mijzelf dat ik veel las, maar als ik zie wat sommige mensen lezen, durf ik dat nu niet meer te zeggen.

Mijn boek begint met een quote uit een liedje van the Police. Niet zozeer omdat ik fan ben van ze, maar vooral omdat de tekst zo mooi aansluit bij mijn boek. “Every move you make…I’ll be watching you”. Het is een liefdesliedje maar in mijn boek krijgt die tekst een heel andere betekenis, meer het omgekeerde. Dat vond ik een leuk achtergrondje.
Ik schrijf niet met een vast schema waarin alles van tevoren vastligt. Ik hoorde dat vroeger weleens van schrijvers die zich lieten leiden door het verhaal. Toen begreep ik dat niet; nu wel. In grote lijnen heb ik het verhaal in mijn hoofd, maar verder merk ik dat ik soms heel andere dingen opschrijf dan ik van tevoren bedacht had. Dat is wel heel bijzonder. De plot en de dader stonden vast. Maar dat laatste stukje aan het slot, wat jij zo ontzettend goed vindt, is erbij gekomen.

In het boek is Jennifer 13 jaar eerder vertrokken uit Rotterdam; alles en iedereen achter zich latend. Ze belandt uiteindelijk in Groningen. Ik heb die stad genomen omdat ze zo ver mogelijk weg van alles en iedereen wilde zijn. In mijn beleving is Groningen de andere kant van de wereld. Dus vandaar die keuze (lacht). Als het boek begint, keert ze terug naar Rotterdam. Echt mijn stad.

Het duistere in de mens spreekt mij wel aan. Een moordenaar die gewoon moordt om te moorden, dat gaat er bij mij niet in; er moet een reden voor zijn. Soms heeft een persoon gewoon twee hele verschillende gezichten. Leuk om die beide kanten te belichten. “

[Hij had zich verdiept in de Griekse mythologie en als er een volk was dat alles wist van vergelding, waren het de oude Grieken. Het was een volk dat niet vies was van overspel, maar waar het nooit onbestraft bleef. En nu was hij de heerser, de oppergod die de straffen uitdeelde.]

“Wraak is een belangrijk thema. Of ik zelf haatdragend ben? Hahaha, nou als iemand mij iets flikt, dan vergeet ik dat niet. Het is een slechte eigenschap, dat weet ik, maar dat zit wel in mij. Ik kan op zich heel veel hebben van mensen maar als ze op een gegeven moment echt over mijn grenzen heengaan dan is het ook klaar. Dan kan ik daar ook heel lang boos over blijven. Mijn man zegt weleens tegen me, ach joh, dat is nou zoveel jaar geleden, maar ik vergeet dat niet. Soms zeg ik zelfs gekscherend: kijk maar uit, voor je het weet beland je in mijn volgende boek! Je ontkomt er niet aan dat je dingen opschrijft die je soms zelf hebt meegemaakt. Niet de figuur van Jennifer, die staat echt heel ver van me af, gelukkig. Maar zoals bijvoorbeeld de kat, Zmork. Thuis hebben wij exact zo’n exemplaar. Die heeft daar model voor gestaan. Qua research heb ik me vooral verdiept in posttraumatische stress, angststoornissen en paniekaanvallen.

Als ik vanuit de ik-persoon zou schrijven, dan denk ik dat ik er veel meer van mijzelf in zou stoppen. Gewoon gevoelsmatig, omdat je dan wat dichter bij je hoofdpersoon staat. Ik heb bijvoorbeeld weleens verhalen in de ik-vorm geschreven en als ik die dan terugzie, denk ik: ja, dit gaat echt over mijzelf. En Jennifer staat gewoon heel ver van me af. Ik heb het ook nooit overwogen om dit boek in de ik-vorm te schrijven. En bovendien zit er wel een extra risico in om een verhaal in de ik-vorm te schrijven. De mensen moeten dan ook een soort feeling met de ik-figuur krijgen; op de een of andere manier sta je er dan wat dichterbij. En als het dan een persoon betreft die je niet ligt of die persoon doet hele domme dingen, wat je op zich bij Jennifer ook hebt, dan krijg je eerder irritatie als lezer denk ik.

Ik heb dit boek niet geschreven met de bedoeling er nog een vervolg op te schrijven. Pas toen mensen na het lezen van mijn boek zo enthousiast waren en mij daarnaar vroegen, ben ik daarover na gaan denken. Omdat ik bij het slot alle eindjes open heb gehouden, zag ik daar wel een mogelijkheid. Op het moment werk ik dan ook hard aan een vervolg, maar daar verklap ik liever nog niet te veel over….

Privé ben ik getrouwd met mijn jeugdliefde. Ik was 16 en hij 17 toen we elkaar leerden kennen. We hebben 2 kinderen; lagere school leeftijd, dus best druk af en toe. Ik schrijf als ze op school zitten of ’s avonds. Mijn man is mijn steun en toeverlaat. We vullen elkaar ook mooi aan: hij is extravert terwijl ik meer introvert ben. Laat mij maar op de achtergrond blijven, lekker op mijn zolderkamertje zitten schrijven. Dat vind ik heerlijk”.

Dank u wel voor dit openhartig gesprek Angelique!
Interview door Roelant De By voor De Perfecte Buren

Lees HIER de recensie van 'Een nieuw begin' 




donderdag 18 januari 2018

‘Zolang het duurt`- Abbi Glines


Genre: New Adult/Chicklit
Uitgever: Karakter Uitgevers
ISBN:
9789045213255
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 288
Uitgave: december 2017

Dank aan Karakter Uitgeverij voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Derde deel uit de populaire Sea Breeze-serie!
Low heeft het hart van Cage gebroken nadat ze een relatie begon met Marcus in Alleen voor haar. Het leven van Cage begon langzaamaan van de rails te raken, eindigend in een arrestatie voor beschonken rijden. Om zijn baseballbeurs te kunnen behouden - het enige waar hij naast Low om geeft - moet Cage een zomerbaantje zien te vinden. Weg van Sea Breeze.
Op een boerderij, met een hoop koeien en zonder hete meisjes. Misschien is dat wat Cage nodig heeft om alles weer op orde te krijgen.
Maar de eigenaar van de boerderij blijkt een knappe maar chagrijnige dochter te hebben. Cage ziet een hoop geheimen en verdriet in haar ogen. Hij wil niets liever dan haar zowel mentaal als fysiek uitkleden in de schuur, maar is hij wel klaar voor de consequenties?


Het New Adult genre is een genre waar je van moet houden. Veel mensen zullen deze boeken zoetsappig en niet literair genoeg vinden, maar ik ben er dol op. Ik kan er echt van genieten om heerlijk op een luie zondag, languit op de bank met een kop thee weg te zwijmelen over die wel erg perfecte man die in 90% van de verhalen aanwezig is. Dit is dus ook weer het geval bij dit derde deel uit de Sea Breeze serie van Abbi Glines.

De personages van Abbi Glines zijn, lettend op uiterlijk, perfect. Misschien wel iets te perfect. Maar het doel van de boeken is in mijn ogen dan ook niet om een realistisch verhaal weer te geven, maar ter ontspanning. Het boek zelf is dan ook geen hoogstandje en een echte boodschap is niet aanwezig. Toch blijft het verhaal je boeien en voordat ik het doorhad was ik op de laatste pagina aanbeland.

Ondanks dat Abbi Glines al een hele reeks boeken had geschreven in de Rosemary Beach serie en dit dus alweer deel 3 is uit de Sea Breeze serie, valt ze niet in herhaling. In grote lijnen is het verhaal natuurlijk altijd hetzelfde, een knappe charmante man en een mooie vrouw die een relatie krijgen, maar toch zit er iedere keer weer een eigen draai aan het boek.

Zo draait dit boek grotendeels om het verlies van een verloofde en het verdriet wat daarbij komt kijken. Dit onderwerp loopt als een rode draad door het boek heen en zorgt ervoor dat het boek niet enkel uit liefdesscènes bestaat. Beide hoofdpersonages krijgen vervolgens te maken met gevoelens voor iemand anders dan met wie ze oud wilden worden. Dit zorgt af en toe voor ongemakkelijke situaties, die Abbi Glines erg beeldend kan beschrijven.
Het mag dan wel het derde deel uit een serie zijn, het boek is ook zeer geschikt om apart te lezen. Er komen wel wat personages uit de vorige boeken in voor, maar het is niet zo dat je cruciale informatie mist die alleen duidelijk is wanneer je deel 1 en 2 hebt gelezen. Wel is het natuurlijk leuker om bij het eerste deel te beginnen omdat je dan een soort van band creëert met de personages en ze steeds beter leert kennen.

Ondanks dat er niks aan te merken is op het boek en het gewoon lekker wegleest, is het geen hoogstandje qua literatuur. Bovendien is het geheel best voorspelbaar. Toch krijgt dit boek van mij 3 sterren. Ik ben ondertussen verliefd geworden op de schrijfstijl van Abbi Glines en kijk iedere keer weer reikhalzend uit naar een nieuw boek van haar hand. Voor mij zijn het de perfecte boeken om te lezen in een drukke periode en wellicht zal dit voor meer lezers gelden.

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren

Boek van de maand 'Salomé' - Jojanneke Buschgens




Genre: roman
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789492115508
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 326
Uitgave: december 2017

9 december 2017. De boeklancering van de tien boeken in de Boek10/2017/najaar serie. Ik was erbij en ik mocht enkele boeken uitzoeken om te recenseren voor DPB. Daarbij was ook Salomé, het boek van de maand januari. Mijn hartelijke dank gaat naar Godijn Publishing hiervoor.

Flaptekst
Twee levens. Twee vrouwen die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Beide vrouwen verlangen naar een kind. Britt droomt over het kind dat maar niet wordt verwekt, Julia hunkert naar het kind dat zij verloor. Wanhopig proberen ze het tij te keren. Terwijl Britt besluit het geluk eigenhandig af te dwingen, zoekt Julia troost in de armen van een ongrijpbare minnaar. Hun keuzes voelen, ondanks het schuldige randje, bevrijdend. Totdat duidelijk wordt dat niets is wat het lijkt en terugdraaien geen optie is. Opnieuw moeten beide vrouwen keuzes maken. Of is het te laat?
Salomé: een verhaal over liefde, verlies, verleiding en verwoesting.


Het verhaal
We lezen in Salomé het verhaal van Julia en het verhaal van Britt.

Julia is gelukkig getrouwd met Marc als zij samen een kindje krijgen. Een dochtertje, die ze de naam Salomé geven. Salomé wordt dan op een verschrikkelijke manier uit hun leven gerukt en het huwelijk van Julia en Marc staat op zijn kop. En als Julia dan een man tegen het lijf loopt met wie er een klik lijkt te zijn, staat alles op de tocht.

Ook lezen we van Britt. Britt is juf op een schooltje en erg begaan met de kinderen uit haar klas. In het weekend is ze graag samen met haar vriend, met wie ze dolgraag samen zou gaan leven en met wie ze enorm graag een kindje zou willen. Maar haar vriend lijkt steeds minder tijd voor haar te hebben. Zijn liefde voor haar lijkt bekoeld. Britt houdt zich een beetje stil, tot alles op een gegeven moment lijkt te barsten. 

Conclusie
Normaal gesproken houd ik op een notitieblok bij hoe ik een boek vind. Dit doe ik aan de hand van plus- en minpunten. Bij Salomé ging dit echter allemaal even iets anders. Salomé heb ik bijna helemaal in één dag uitgelezen. (Dat wil zeggen: 50 pagina’s op dag 1 en twee dagen later de resterende 274 pagina’s.) Ik moest en zou verder lezen, van aantekeningen maken kwam niet veel.

woensdag 17 januari 2018

‘De bedrieger’ – Javier Cercas

 
Genre: non-fictie
Uitgever: De Geus BV
ISBN: 9789044537956 / NUR: 302
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina’s: 480
Uitgave: november 2017

Met dank aan De Geus voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar.


In 2005 wordt Enric Marco, een man die zich jarenlang voordeed als een van de weinige Spaanse overlevenden van de Duitse concentratiekampen, door een kunsthistoricus ontmaskerd als grote bedrieger. Het blijkt dat hij zijn volledige leven sinds de (burger)oorlog simpelweg verzonnen heeft. Door zich uitvoerig te verdiepen in feitelijke gebeurtenissen en deze op slinkse wijze te integreren met zijn daadwerkelijke verleden, was hij in staat om zichzelf een moedige verzetsstrijder te “liegen” en zo een plek voor zichzelf in de geschiedenis op te eisen. De verontwaardiging is groot. Temeer omdat Enric Marco een zeer publieke functie bekleedde als voorzitter van Amical de Mauthausen, een organisatie opgericht door overlevenden van het gelijknamige concentratiekamp. Een kamp waarvan Marco claimde er ook gezeten te hebben. Javier Cercas dook in de geschiedenis van deze bedrieger in een poging om te achterhalen wat Enric Marco heeft bezield om (schijnbaar) zo meedogenloos zichzelf een heldenrol toe te dichten in een geschiedenis met zoveel slachtoffers. Naast het onderzoek naar de feitelijke geschiedenis heeft Javier Cercas talloze urenlange gesprekken gevoerd met de hoofdpersoon zelf.

Javier Cercas heeft lang getwijfeld of hij ‘De bedrieger’ wel zou (willen) schrijven. Vanaf het eerste kennismakinggesprek met Enric Marco voelt Javier een enorme afkeer voor die man. Hij vindt het maar een poseur, een narcist. Daarnaast is hij bang dat het schrijven van een boek over Enric Marco kan lijken op het verdedigen van zijn verwerpelijke handelingen. In eerste instantie besloot Javier Cercas om het boek niet te schrijven, vooral om Marco’s verleden niet te valideren. Pas jaren later besluit Cercas om toch een poging te wagen om de daadwerkelijke geschiedenis van Marco boven water te krijgen. Daarbij vooraf duidelijk de afspraak makend met Marco dat dit verslag geenszins bedoeld is om hem vrij te pleiten, maar om puur de werkelijke feiten in kaart te brengen. Een ambitieus voornemen als je bedenkt dat Enric Marco geboren is voor de leugen en een scherp ontwikkeld vermogen heeft om mensen te manipuleren. Ook is Marco verguisd en verbannen (van het publieke toneel) en zijn megalomane behoefte aan aandacht en bevestiging maakt van hem de spreekwoordelijke ‘kat in het nauw’.